Wij hebben veel bosaardbeien in de
tuin. Die inheemse bosaardbei (Fragaria vesca) is een gemakkelijke
bodembedekker die grote stukken bedekt maar die niet zo woekert als
bijvoorbeeld klimop. De kleine aardbeitjes smaken als de gecultiveerde
aardbeien. De bosaardbei is dus lekker voor de mens maar het is ook een nuttige
plant voor vogels en insecten. Het is de waardplant voor de aardbeivlinder en
de witte bloemetjes zijn een goede nectarbron voor de bijen en andere insecten.
De vogels snoepen graag van de vruchtjes.
Als je sommige mensen vertelt over
de voordelen van de bosaardbei krijg je al snel de reactie dat die toch niet zo
lekker smaakt. Nadien blijkt dat zij het hebben over de schijnaardbei
(Potentilla indica, synoniem: Duchesnea indica) die op het eerste zicht
wat op de bosaardbei lijkt. Ze maken
allebei uitlopers, de vruchtjes van beide planten zijn rood en de bladeren
lijken ook op elkaar. Beiden horen inderdaad wel tot de rozenfamilie maar een
bosaardbei is van het geslacht Fragaria terwijl een schijnaardbei een
Potentilla is. Er zijn dan ook duidelijke verschillen. De bloemen van de
bosaardbei zijn wit; die van de schijnaardbei zijn geel. De vruchtjes van de
bosaardbei zien er uit als een mini-versie van de aardbeien uit de winkel
terwijl de vruchtjes van de schijnaardbei ronder zijn én de schijnaardbei
smaakt heel slecht. Een groter probleem is dat het om een invasieve exoot gaat.
Als ze in de natuur terechtkomen verdringen ze mogelijks inheemse planten.
Plant ze dus niet in je tuin en gooi ze zeker niet weg in de natuur. De plant
bedekt in geen tijd grote oppervlakten door zijn uitlopers en verdringt de
inheemse soort. Ze kunnen ook in je tuin terechtkomen omdat vogels
schijnaardbeien eten in andere tuinen of parken en de zaden verspreiden via hun
uitwerpselen.
Wees dus alert als je bosaardbeien
hebt. Zodra je een geel bloemetje ziet moet je de plant voorzichtig losmaken en
de sporen van de uitlopers volgen zodat je volledige plant kan verwijderen. In
een ecotuin horen dus geen schijnaardbeien!
